باید رفت
چون چاره نیست می روم و می گذارمت 
لینک دوستان

مادرم کرده سفارش که بگو اول ماه

بابی انت و امی یا اباعبدالله (ع)

بخت امسال برایم یار است

عطشت را عطشم غمخوار است

به فدای لب عطشان حسین (ع)

اولین ذکر پس از افطار است


موضوعات مرتبط: شعر
[ دوشنبه نهم تیر 1393 ] [ 12:58 ] [ رضا سمائی نیا ]

 

اَللّهُمَّ اِنْ لَمْ تَکُنْ غَفَرْتَ لَنا فیما مَضى مِنْ شَعْبانَ فَاغْفِرْ لَنا فیما بَقِىَ مِنْهُ

 

خدایا اگر در آن قسمت از ماه شعبان که گذشته ما را نیامرزیده‌اى، در آن قسمت که از این ماه مانده بیامرزمان


موضوعات مرتبط: روزمره
[ شنبه هفتم تیر 1393 ] [ 12:0 ] [ رضا سمائی نیا ]

 

کوچه ها منتظرند،

دشتها حوصله سبزه ندارند دگر؛

اندکی تند قدم بردارید ...


موضوعات مرتبط: شعر
[ جمعه بیست و سوم خرداد 1393 ] [ 12:53 ] [ رضا سمائی نیا ]

 

الحق که به تو ، نام قمر می آید
ای ماه ترین عموی دنیا عباس


موضوعات مرتبط: شعر
[ دوشنبه دوازدهم خرداد 1393 ] [ 12:44 ] [ رضا سمائی نیا ]

دوش در عالم رویا به بهشتم بردند

وندر آن باغ به دست ملکی بسپردند

دست من دست ملک بود و روان گردیدم

راهی از بهر تماشای جنان گردیدم

چه بهشتی! همه در هاله‌ای از نور و سرور

طاقی از گل زده بودند به هر راه عبور

اهل جنت همه چون قرص قمر می‌بودند

همه آیینه‌ای از صبح ازل می‌بودند

سینه‌ها پر ز می عشق و تهی از غم بود

حجره‌هاشان همه از برگ گل مریم بود

انبیاء در طبق نور گذر می‌کردند

می‌گذشتند و به من نیز نظر می‌کردند

هر چه دیدم به جنان مظهر زیبایی بود

ملکم داد نشان، آنچه تماشایی بود

ملکم گفت به هر جا طلبی خانه بگیر

تو پرستوی بهشتی به جنان لانه بگیر

همه اهل جنان گوش به فرمان تو اند

آنچه دیدیم به جنت همه از آن تو اند

تا به من از ملک این‌گونه سخن گشت خطاب

همه باغ جنان بر سر من گشت خراب

گفتم او را که منم تشنه، می ناب کجاست؟

همه ارزانی تو، خانه ارباب کجاست؟

عمر من در طلب دیدن دلدار گذشت

شب و روزم به هوای رخ آن یار گذشت

به چه کار آیدم این روضه رضوان بی‌دوست

که بود باغ جنان آتش سوزان بی‌دوست

بهر من باغ جنان نیست مگر روی حسین

زین گلستان خیالی ببرم سوی حسین

ببر آنجا که بهشت ازلی می‌باشد

ببر آنجا که حسین ابن علی می‌باشد

بی حسینم به دل از رحمت حق واهمه است

ببر آنجا که حسین و حسن فاطمه است

بی حسینم، همه روزم به جنان، شب باشد

ببر آنجا که علی‌اکبر و زینب باشد

یا به دوزخ ببریدم که بسوزد بدنم

یا نشان داده سرای شه صد پاره تنم

به جنان گرم گل و نور مسازید مرا

از حسین ابن علی دور مسازید مرا

 

 

پ.ن: منو که راه نداد

شمایی که به پابوس رفتید، دعامون کنید تو این شبا


موضوعات مرتبط: شعر
[ یکشنبه یازدهم خرداد 1393 ] [ 17:23 ] [ رضا سمائی نیا ]

 

به رسم صبر، باید مرد آهش را نگه دارد

اگر مرد است، بغض گاهگاهش را نگه دارد


موضوعات مرتبط: شعر
[ یکشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1393 ] [ 14:19 ] [ رضا سمائی نیا ]

حال من خوش نیست، دور خانه ام بی خود نگرد
با خودت ای عید! اگر " او " را نیاوردی، نیا ..

موضوعات مرتبط: شعر
[ جمعه یکم فروردین 1393 ] [ 12:58 ] [ رضا سمائی نیا ]
روزهای انتهای سال هم بی او گذشت
باید این اسفند را در هجر او آتش کشید...

موضوعات مرتبط: شعر
[ سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1392 ] [ 20:18 ] [ رضا سمائی نیا ]

اگر ساقی وفا کی وقته ن امشو

عطش کشتم حضورت جخته ن امشو

هلاکم ساقیا امشو هلاکم

خره ت بام بی صراحی سخته ن امشو

نیزانی تو نیزانی تو نیزانی

که دل بی باده چن بدبختم امشو


موضوعات مرتبط: شعر
[ سه شنبه ششم اسفند 1392 ] [ 17:48 ] [ رضا سمائی نیا ]


موضوعات مرتبط: عکس
[ شنبه دوازدهم بهمن 1392 ] [ 13:50 ] [ رضا سمائی نیا ]

همه دارند به سوی حرمت می آیند
طبق معمول من بی سر و پا جا ماندم


موضوعات مرتبط: شعر
[ چهارشنبه یازدهم دی 1392 ] [ 15:23 ] [ رضا سمائی نیا ]

چه نام مرثیه واریست "مادر پسران"

برای مادر تنهای بی پسر شده ای


موضوعات مرتبط: شعر
[ پنجشنبه سی ام آبان 1392 ] [ 11:25 ] [ رضا سمائی نیا ]


دست خودم نبود که گشتم گدای تو

من با حسین (ع) رابطه ام خانوادگیست


موضوعات مرتبط: شعر
[ چهارشنبه بیست و نهم آبان 1392 ] [ 19:2 ] [ رضا سمائی نیا ]


پیچیده شمیمت همه جا ای تن بی سر

چون شیشه عطری که درش گم شده باشد


موضوعات مرتبط: شعر
[ سه شنبه بیست و هشتم آبان 1392 ] [ 11:21 ] [ رضا سمائی نیا ]

دست من گیر که این دست همان است که من

سالها از غم جانسوز تو بر سر زده ام


موضوعات مرتبط: شعر
[ دوشنبه بیست و هفتم آبان 1392 ] [ 13:16 ] [ رضا سمائی نیا ]


الف از قامت "ارباب" که بر می داری

این "رباب" است که می ماند و تنهایی او


موضوعات مرتبط: شعر
[ یکشنبه بیست و ششم آبان 1392 ] [ 11:39 ] [ رضا سمائی نیا ]


طلوع می کند اکنون به روی نیزه سری

که روی شانه طوفان رهاست گیسویش


موضوعات مرتبط: شعر
[ شنبه بیست و پنجم آبان 1392 ] [ 11:33 ] [ رضا سمائی نیا ]


بوریا بود بهانه که بدن جمع شود

ورنه جز خاک بیابان کفنی نیست تو را


موضوعات مرتبط: شعر
[ جمعه بیست و چهارم آبان 1392 ] [ 11:9 ] [ رضا سمائی نیا ]


واجب شده است در همه جا شعر محتشم

باز این چه ماتم است! سلام علی الحسین (ع)


موضوعات مرتبط: شعر
[ پنجشنبه بیست و سوم آبان 1392 ] [ 8:36 ] [ رضا سمائی نیا ]


شه باوفا ابوالفضل

 

شير سرخ عربستان و   وزير شه خوبان   پسر مظهر يزدان   كه بُدي صاحب طبل و عَلَم و بِيرَق و سِيف وحَشَم و با رَقَم و با رَمَق اَندَر لقب او ماه بني هاشم و عبّاسِ علمدار و سپهدار و جهانگير و جهانبخش و دِگَر نائب و سَقّا

 

شهِ باوفا ابوالفضل      صاحب لوا  ابوالفضل        نور هل اتي ابوالفضل          معدن سخي ابوالفضل

 

ديدكاندرحرم خسرو خوبان شده بس ناله و افغان   پراز شيون طفلان    همه شان سينه زنان نوحه كنان موي پريشان     دل بريان   سوي عباس شتابان   كه عمو جان  چه شود   جرعه آبي برساني به لب سوختگان كز عطش آتش بگرفته گلوي ما

                                                                                                         

شهِ باوفا ابوالفضل      صاحب لوا  ابوالفضل        نور هل اتي ابوالفضل          معدن سخي ابوالفضل

 

غضب آلوده ز غيرت شده عباس   بشد موي تنش راست  زجا خاست   به خودگفت كه عباس  تو اشجع به همه ناس    عجب از توست   كه با اين همه مردي وشجاعت    شود از صولت تو زهره شير فلكي آب عجب آسوده نشستي  و روان شو بنما آب مهيا

 

شهِ باوفا ابوالفضل       صاحب لوا  ابوالفضل        نور هل اتي ابوالفضل          معدن سخي ابوالفضل

 

پس علم كرد قد سرو دل آرا    به سرش تاج  ز مغفر كه زدي طعنه به قيصر   به تنش كرده زره چشمه اوتنگ تر از چشم حسودان بد اختر   به كمربست يكي تيغ مهندس    به ميان   سرو دو پيكر  به سر دوش يك اسپر به مثل گنبد مينا

 

شهِ باوفا ابوالفضل          صاحب لوا  ابوالفضل        نور هل اتي ابوالفضل          معدن سخي ابوالفضل

 

پس ز اصطبل برون كرد   يكي توسن صرصر  تك و رفرف رخ  و طاووس دم  و  يال پر انبوه به پيكر چو يك كوه  خط و خال چو آهو   كه از شيهه او    گوش فلك كر شد  و  رفتي به ثريا

 

شهِ باوفا ابوالفضل        صاحب لوا  ابوالفضل         نور هل اتي ابوالفضل          معدن سخي ابوالفضل

 

پس بياويخت به دوش دگر خويش يكي مشك  چه مشكي  كه بدي    خشك تر از لعل لب    ماه مدينه گل گلزار سكينه   به فغان گفت  كه يا بنت اخي  ناله مكن   صيحه مزن    زآنكه عموي تو نمرده روم الحال كنم بهر تو من آب مهيا

 

شهِ باوفا ابوالفضل       صاحب لوا  ابوالفضل        نور هل اتي ابوالفضل          معدن سخي ابوالفضل

 

پور حيدر چو يكي مرغ سبك رو   مكان كرد ابر عرشه زين   روح الامين گفت كه احسنت  از آن مادر فرزانه بياورد چو تو شيردل و نام وري را  كه دو زانوش گذشتي   زسرگوش فرس هي به تكاور زدي همچون  علي عالي اعلي          

 

شهِ باوفا ابوالفضل         صاحب لوا  ابوالفضل         نور هل اتي ابوالفضل          معدن سخي ابوالفضل

 

پس به تعجيل سوي شط فرات آمده  مانند سكندر   زپي آب حيات آمده آن شير غضنفر    نظري كرد برآن آب كه چون اشكم ماهي  بزدي موج بفرمود  كه اي آب عجب موج زني   ليك نداري خبر از تشنگي عترت طاها

 

شهِ باوفا ابوالفضل         صاحب لوا  ابوالفضل         نور هل اتي ابوالفضل          معدن سخي ابوالفضل

 

پس به تكبير بزد نعره همان شير به جولان شد و در صفحه ميدان شد  و   پاشيد زهم   لشگر كفار  يكي گفت كه اي قوم  گريزيد   كه اين است ابوالغزوه  تهمتن  لقبش ماه بني هاشم و باشد پسر حيدر صفدر شده منصوب به سقا

 

شهِ باوفا ابوالفضل          صاحب لوا  ابوالفضل         نور هل اتي ابوالفضل          معدن سخي ابوالفضل

 

آب اي آب   عجب ميروي اما    خبرت نيست    سكينه گل گلزار مدينه    رخ ماهش بفشرده    زعطش غش بنموده آخر اي آب   توئي   مهريه فاطمه    اما پسرش شده محروم    همان سيد مظلوم    الهي كه گل آلوده شوي تا به ابد (شوقي) غمديده از اين غم شده ديوانه و شيدا

 

شهِ باوفا ابوالفضل        صاحب لوا  ابوالفضل        نور هل اتي ابوالفضل          معدن سخي ابوالفضل

 

 

شاعر: مرحوم ((شوقی)) اصفهانی


موضوعات مرتبط: شعر
[ چهارشنبه بیست و دوم آبان 1392 ] [ 8:0 ] [ رضا سمائی نیا ]
درباره وبلاگ

و آدمی را ندایی آمد که: هبوط می کنی تا عقوبتی باشد بر خطای تو و اما بدان و آگاه باش که زمین نه منزلگاه ابدی توست که از مایی و به سوی ما باز خواهی گشت.
من از تبار آدمم. از نسل آن رانده شده از اصل خویش که حیران و سرگردان به دنبال حقیقت است.
به دنبال لیلی.
حال می نویسم و به تصویر می کشم آنچه را که در این روزگار دیده و آموخته ام شاید که سر خطی باشد و نشان راهی برای آنکه از این گذر می گذرد
امکانات وب